header

Góra  Poprzednia strona  Następna strona

Słowniki związane ze środkami trwałymi

 

W programie STW są następujące słowniki związane ze środkami trwałymi:

 

 

 

Grupy inwentarzowe

Każdemu środkowi trwałemu lub elementowi wyposażenia można przypisać grupę inwentarzową.

Grupa inwentarzowa może być cechą do wyszukiwania środków lub wyposażenia oraz grupowania i sumowania w zestawieniach dla środków.

Do grupy inwentarzowej można przypisać domyślny schemat dekretacji, który będzie  wstawiany w dokumencie przyjęcia środka po wybraniu grupy.

 

 

Miejsca użytkowania

Każdy środek trwały lub element wyposażenia może mieć przypisane miejsce użytkowania.

Z miejscem użytkowania może być związane konto MPK, czyli tzw „miejsce powstawania kosztów” (pod warunkiem, że parametr lokalny “Współpraca z FK”=TAK).

Konto MPK jest uwzględniane w poleceniach księgowania tylko wtedy, gdy w schemacie dekretacji jest określone konto przeciwstawne do MPK.

 

 

Klasyfikacja Środków Trwałych

Jest to pełna Klasyfikacja Środków Trwałych, w układzie drzewa, z aktualnymi  stawkami amortyzacji i szczegółowymi opisami.

Możliwe jest wyszukiwanie po fragmencie tekstu w nazwie rodzaju środka.

 

 

Dokumenty obrotu

Ten słownik służy do zdefiniowania wzorca do nadawania symboli dokumentów oraz symboli inwentarzowych środków trwałych i wyposażenia.

 

W symbolu dokumentu dla środka trwałego może być 6 składników oddzielonych separatorami. Możliwe składniki to: kod typu dokumentu (np. OT), numer kolejny (w ramach typu i okresu), rok, miesiąc, numer ewidencyjny środka, grupa inwentarzowa. Separatory między składnikami to dowolne ciągi złożone z max.8 znaków.

 

W symbolu dokumentu dla wyposażenia mogą być 4 składniki oddzielone separatorami. Możliwe składniki to: kod typu dokumentu (np. OTW), numer kolejny (w ramach typu i okresu), rok, miesiąc.

 

Symbol inwentarzowy dla środków trwałych i wyposażenia może składać się z 6 składników oddzielonych separatorami. Możliwe składniki: oznaczenie ewidencji (np. ST), numer ewidencyjny, rok, miesiąc, symbol dokumentu przyjęcia, grupa inwentarzowa.

Numer ewidencyjny to numer kolejny nadawany automatycznie środkowi lub elementowi wyposażenia podczas wprowadzania do ewidencji.

 

 

Kwoty pomocy “de minimis”

Jest to lista przysługujących w kolejnych latach kwot pomocy “de minims” .

 

Niektórym firmom (np. tzw. małym podatnikom) przysługuje m.in. prawo stosowania przyspieszonej amortyzacji (np. jednorazowej). Suma takich odpisów nie może przekroczyć określonego limitu rocznego, czyli kwoty pomocy “de minimis”.

 

Wartość w kolumnie “Wykorzystano” to suma odpisów w danym roku kalendarzowym, które zostały specjalnie zaznaczone w edytorze planu amortyzacji jako odpisy "de minimis".

Aby mieć kontrolę wykorzystanej sumy należy w edytorze planu zaznaczać te odpisy, przy których wykorzystano możliwość szybkiej amortyzacji.

 

 

Schematy dekretacji, Plan kont

Schematy dekretacji i Plan kont są dostępne wtedy, gdy ustawiony jest parametr lokalny “Współpraca z FK”=TAK.

 

Każdy schemat dekretacji to zestaw 8 kont księgowych, które mogą występować przy księgowaniu każdej operacji na środku trwałym. Ogólne znaczenie poszczególnych kont jest opisane na ekranie do wprowadzania/edycji schematu.

Dokładny opis jest w Zasadach tworzenia polecenia PK według schematu dekretacji.

 

Jeżeli tryb współpracy z FK jest ustawiony na “online”  to numery kont powinny pochodzić z planu kont w programie FK.

Gdy przekazywanie polecenia księgowania do FK odbywa się za pomocą pliku XML to konta w schematach powinny być z Planu kont wbudowanego w program STW (por. Tryb współpracy z programem księgowym, Polecenia księgowania).

Konta można wprowadzić również ręcznie, bez posługiwania się planem kont.

 

Konta w schemacie nie mogą być syntetyczne. Mogą być kontami rozrachunkowymi, ale wtedy należy ustawić w menu “Tryb współpracy z programem księgowym” przesyłanie danych za pomocą pliku XML.

 

Na ekranie do wprowadzania/edycji schematu jest panel do ustawienia, który plan kont ma być używany jako podpowiedź przy wpisywaniu kont.

 

Podanie wszystkich kont w schemacie nie jest wymagane, w szczególności żadne konto może nie być wypełnione.

Od tego, które konta w schemacie są podane, a które zostały puste zależy jakie dekretacje z polecenia księgowania mogą być wyeksportowane do programu księgowego, por. Konto nieokreślone w poleceniu księgowania.

 

Schemat dekretacji jest przypisany każdemu dokumentowi obrotu, tzn przyjęciu, skreśleniu, zmianom wartości i parametrów, amortyzacji, zawieszeniu/wznowieniu amortyzacji oraz zmianom użytkowników, przy wprowadzaniu lub modyfikacji dokumentu.

Schemat dekretacji dla odpisu jest ustalany automatycznie przez program - jest to schemat z ostatniego dokumentu obrotu poprzedzającego dany odpis.